Recensie: Na-apers

Trouw , Bas Maliepaard. oktober 2006

Koffie schudden bij de buren.

De nieuwe buren van Jaap zien er net zo degelijk uit als zijn ouders, maar gedragen zich minder welgemanierd. Ze klopen op hun handen, slingeren aan de lampen en stoten beestachtige klanken uit. Jaap houdt ook van wild en gek doen, maar moet thuis altijd rustig doen. Al gauw speelt hij daarom de hele dag bij de buren.

Omdat Jaaps ouders willen controleren of dat wel nette mensen zijn, vragen ze hen op de koffie. Jaap schrikt natuurlijk, want hij heeft allang in de gaten dat de buren geen mensen zijn, maar apen. Hij besluit zijn vrienden te leren hoe ze netjes handen schudden en koffie drinken. Maar ondanks alle voorbereiding, schudden de apen tijdens de visite de koffie, in plaats van handen. Tot overmaat van ramp staan er plotseling oppassers voor de deur die op zoek zijn naar de ontsnapte apen. Jaap dreigt zijn vrienden kwijt te raken! Maar dát laten zijn ouders niet gebeuren. Het keurige echtpaar verzint ter plekke een wild én gek reddingsplan.

Als je "Na-apers" van Tjibbe Veldkamp probeert samen te vatten, valt pas op hoe absurd het verhaal eigenlijk is. Maar dat zijn we inmiddels van Veldkamp gewend: ook zijn vorige prentenboeken "Het Papegaaienplan" en "Kleine Aaps Grote Plascircus" waren al een beetje vreemd. Toch weet hij zijn bizarre gedachtenkronkels weer steeds samen te ballen tot uitzonderlijk hilarische en originele prentenboeken. Die zijn bovendien verrassend stoer - precies waar het aan schort in dit vaak wat softe genre.

Het swingende verhaal krijgt extra steun van de zwierig getekende scenes, die als een tekenfilm aan de lezer voorbijtrekken, en van de cartoonesk bewegende figuren. Als buurvrouw aap bijvoorbeeld haar kopje koffie heftig schudt, tekende De Boer negen armen boven elkaar met een spetterende koffiefontein eromheen. Kinderen zullen zulke details, en het droogkomische commentaar erbij, kunnen waarderen.

website door aardworm.com