Recensie: SMS

Trouw , Bas Maliepaard. april 2007

Vader kan het verdriet niet aan.

"Ik ben hier. Anna," staat er in het sms´je dat de dertienjarige Bas op een avond van zijn overleden moeder krijgt. Zou het zijn vader dan toch gelukt zijn haar geest op te roepen in de griezelige seances die hij houdt? Heel even slaat de twijfel toe, of liever gezegd, de hoop. Maar daar maakt Bas korte metten mee: geesten bestaan niet. Hij móet erachter komen wie het sms´je wel gestuurd heeft, vooral omdat zijn vader er nu van overtuigd is dat zijn vrouw contact zoekt.

Deze bizarre situatie vormt het uitgangspunt van de ontroerende novelle "SMS" over het overleven en verwerken van hevig verdriet. Bas heeft net als zijn vader geleefd van de hoop, om te overleven, om het echte afscheid van zijn moeder uit te stellen. Maar daarmee is hij gestopt want "als je iets hoopt en het gebeurt niet, ben je verdrietiger dan je zou zijn als je niet gehoopt had."

Zijn vader kan de confrontatie met dat verhevigde verdriet niet aan: hij blijft in de hoop gevangen en is het zicht op de werkelijkheid volkomen kwijt. Alle gordijnen in huis moeten dicht blijven om het de geesten naar de zin te maken. En hij verwaarloost zijn zoons Bas en de kleine Bobo.

Bas probeert te ontsnappen aan het duisteren huis en zijn eigen donkere gevoel. Hoewel hij verder is dan zijn vader, heeft hij nog niet écht afscheid genomen. Als iemand hem aanraakt, geeft hij zichzelf nog steeds strafpunten. Want zonder aanraking "zweeft" hij, net als zijn moeder.

Indrukwekkend aan de novelle "SMS" is de fijngevoelige manier waarop het rouwproces wordt beschreven, zonder dat het melodramatisch wordt. Veldkamps toon is ingetogen, nadenkend, maar soms ook licht humoristisch. Genuanceerd en met groot psychologisch inzicht weet hij de personages binnen heel kort bestek tot leven te roepen. Je leest niet over Bas, maar voelt ook daadwerkelijk met hem mee. "SMS" is een uitstekend boekje.

website door aardworm.com