Recensie: Na-apers

De Volkskrant , Pjotr van Lenteren. januari 2007

Het aardigste prentenboek is toch weer de nieuwe van Tjibbe Veldkamp en Kees de Boer: Na-apers. De tekst is mooi summer en vertelt niet wat er niet verteld hoeft te worden. De platen trekken als een tekenfilm aan de kijker voorbij.

Om dit ulitieme voorleesgenot te illustreren kunnen we maar het beste een paar zinnen citeren: "Die nieuwe buren zijn erg slingerig,"zei Jaaps vader. "En ze praten onduidelijk," zei Jaaps moeder zacht. "Er is iets met ze," fluisterde Jaaps vader. "Maar wat?"

Net als in hun vorige boeken "Tim op de tegels"' en "Kleine Aaps Grote Plascircus"' is Na-apers een in alle rust verteld grappig voorval. Een jongen sluit vriendschap met zijn wel heel bijzondere buren. Uiteindelijk helpen zijn keurige ouders om de oppassers van de dierentuin op afstand te houden. Dat dit boek stiekem gaat over hoe het hoort, doet werkelijk niets af aan het goed gedoseerde vermaak. Wanneer krijgt dit duo nou eindelijk eens een ├ęchte prijs?

website door aardworm.com